ملا محمد مهدي النراقي ( مترجم : مجتبوي )
31
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي )
بخش اول در مقدمات انقسام حقيقت انسان و حالات اعتبارى او [ 1 ] - تجرّد و بقاى نفس - لذّت و ألم نفس - فضائل و رذائل اخلاقى - اخلاق نكوهيده و ناپسند ، عقل انسان را از معارف پوشيده و در پرده نگه مىدارد - ملكات اخلاقى با تكرار عمل حاصل مىشود - عمل همان سزا و پاداش است - دربارهء تجسّد اعمال و ملكات - تضادّ بين دنيا و آخرت - طبيعت و سرشت آدمى در نيك بودن و نيكو گشتن و نيز در تباه و بد شدن ملكات دخالت و تأثير دارد - حقيقت مخلوقات و ماهيّت فرشتگان - گفتارهايى دربارهء مبدّل شدن اخلاق و ملكات - شرافت و فضيلت علم اخلاق - تعريف و نامهاى نفس بر حسب اعتبارات مختلف - قواى چهارگانه و تسلَّط قوهء عاليه بر نفس - اختلاف صفات موجب اختلاف نفوس آدميان است - تركيب و تأليف حقيقت انسان از جهات متضاد و متقابل - حقيقت خير و سعادت و جمع بين اقوال مختلف دربارهء آنها - شرايط حصول سعادت - آخرين مرتبهء سعادت كه وصول به آن امكانپذير است - تقسيم لذّات و آلام - لذّت حقيقى لذّت عقلانى است نه حسّى و جسمانى - هشدارى متضمّن پند و نصيحت - بيدار باش در اينكه آنچه از دست رفت جبران ناپذير است .
--> [ 1 ] منظور اين است كه در انسان مىتوان دو جنبه يا دو ناحيه اعتبار كرد ، يكى بدن كه ظاهر و آشكار است و ديگرى روح كه باطن و پنهان است . م .